International Training „Gender Equality“ November 10-16, 2025 in Magdeburg, Germany

From November 10 to 16, I was not in Corfu as most of my friends thought, and as I have been for the last 4 years, as I was given an extraordinary opportunity to participate in an Erasmus+ program at the Youth Center of Magdeburg, with a central theme of gender equality and human rights in general. Although I initially went with hesitation, this week turned out great. The most important thing was that even though it was a traineeship and my first Erasmus program, I went without any expectations whatsoever.

I was in a difficult phase of my life before going. However, the environment helped me and I expressed myself, spoke and felt. I found my appetite again!

The fact that I was active, woke up early, ate regularly and participated in the group, helped me feel healthy and present.

I was moved many times, from the stories of the war in Ukraine to the personal difficulties of the people I met. What touched me the most was the authenticity of the people who wanted to offer, to share, to feel connected. At least most of them…haha.

In our discussions, I realized for the first time how intense the social pressure is on women. From “you have to have children” to the fact that statistically they have fewer opportunities to study and graduate. Pregnancy often holds them back professionally.

Through the stories of other participants, I learned what women face in different environments, but also what it means to grow up or live in countries like Afghanistan. These narratives moved me, made me feel, understand and see sides of the world that were foreign to me until then.

It was also interesting that we talked about how social media can act as a means of disinformation, but also as a tool of empowerment when we share and rally around experiences and real stories. It is a way to make our voices heard and to get the message across that change starts with us. I often tried to use my criticism and bring a counter-argument which I can say was very good practice!

Finally, I remembered something that I had forgotten quite a bit in recent years. In theory it is always known but in practice I had time to experience it…I think that was what ultimately inspired me and I am taking it back with me to Corfu now that I have returned.

I understood that the team plays a huge role in achieving things. I learned to give space and take space. To change the dynamic when needed, to help, to function collectively.

If anything changed me, it was this: that the world changes through small groups that share common values ​​and decide to act.

I will definitely continue!

George Markatos

Από τις 10 έως τις 16 Νοεμβρίου δεν ήμουν στην Κερκυρα όπως οι περισσότεροι φίλοι μου νόμιζαν ,και όπως διαμένω τα τελευταία 4 χρόνια ,καθώς μου δόθηκε μια εκτακτη ευκαιρία να συμμετάσχω σε ένα πρόγραμμα Erasmus+ στο Youth Center του Μαγδεμβούργου, με κεντρικό θέμα την ισότητα των φύλων και ευρύτερα τα ανθρώπινα δικαιώματα. Παρόλο που αρχικά πήγα με δισταγμό, η εβδομάδα αυτή εξελίχθηκε σούπερ. Το πιο βασικό ήταν πως παρόλο που ήταν traineeship και έμενα το πρώτο μου Erasmus πρόγραμμα πήγα χωρίς καμία απολύτως προσδοκία.

Ήμουν σε μια δύσκολη φάση της ζωής μου πριν πάω. Το περιβάλλον όμως με βοήθησε και εκφράστηκα, μίλησα και ένιωσα. Βρήκα ξανά όρεξη!

Το γεγονός ότι ήμουν ενεργός, ξυπνούσα νωρίς, έτρωγα σταθερά και συμμετείχα στην ομάδα, με βοήθησε να νιώσω υγιής και παρών.

Συγκινήθηκα πολλές φορές, από τις ιστορίες του πολέμου στην Ουκρανία μέχρι τις προσωπικές δυσκολίες ανθρώπων που γνώρισα. Εκείνο που με άγγιξε περισσότερο ήταν η αυθεντικότητα των ανθρώπων που ήθελαν να προσφέρουν, να μοιραστούν, να νιώσουν σύνδεση. Τουλάχιστον οι περισσότεροι…χαχα.

Στις συζητήσεις μας συνειδητοποίησα για πρώτη φορά πόσο έντονη είναι η κοινωνική πίεση στις γυναίκες .Από το “πρέπει να κάνεις παιδιά” μέχρι το ότι στατιστικά έχουν λιγότερες ευκαιρίες να σπουδάζουν και να αποφοιτούν .Συχνά η εγκυμοσύνη τις κρατάει επαγγελματικά πίσω.

Μέσα από τις ιστορίες άλλων συμμετεχόντων έμαθα  τι αντιμετωπίζουν γυναίκες σε διαφορετικά περιβάλλοντα, αλλά και τι σημαίνει να μεγαλώνεις ή να ζεις σε χώρες όπως το Αφγανιστάν. Αυτές οι αφηγήσεις με συγκίνησαν , με έκαναν να νιώσω, να καταλάβω και να δω πλευρές του κόσμου που μέχρι τότε μου ήταν ξένες.

Ενδιαφέρον είχε επίσης ότι μιλήσαμε για το πώς τα social media μπορούν να λειτουργήσουν ως μέσο παραπληροφόρησης, αλλά και ως εργαλείο ενδυνάμωσης όταν μοιραζόμαστε να συσπειρωνόμαστε με εμπειρίες και πραγματικές ιστορίες. Είναι ένας τρόπος να ακουστεί η φωνή μας και να περάσει το μήνυμα ότι η αλλαγή ξεκινά από εμάς. Συχνά προσπαθούσα να χρησιμοποιήσω την κριτική μου και να φέρνω έναν αντίλογο το οποίο μπορώ να πω ήταν πολύ καλή εξάσκηση!

Τέλος θυμήθηκα κάτι που είχα ξεχάσει αρκετά τα τελευταία χρόνια. Στην θεωρία είναι πάντα γνωστό αλλά στην πράξη είχα καιρό να το βιώσω …νομίζω ήταν αυτό που τελικά με ενέπνεε και το παίρνω μαζί μου πίσω στην Κέρκυρα τώρα που γύρισα.

Κατάλαβα πως η ομάδα παίζει τεράστιο ρόλο για να καταφέρει κανείς πράγματα. Έμαθα να δίνω χώρο και να παίρνω χώρο. Να αλλάζω τη δυναμική όταν χρειάζεται, να βοηθάω, να λειτουργώ συλλογικά.

Αν κάτι άλλαξε εμένα, ήταν αυτό: ότι ο κόσμος αλλάζει μέσα από μικρές ομάδες που μοιράζονται κοινές αξίες και αποφασίζουν να δράσουν.

Σίγουρα θα συνεχίσω!

Γιωργος Μαρκατος